با اعمالتان مجازات ميشويد روزها را شوم ميپنداريد . . . تا فرمود : « لا تعد و لا تجعل للايّام صنعا فى حكم اللَّه ، قال الحسن : بلى يا مولاى » ديگر چنين مگو و روزها را در كار خدا دخيل ندان ، گفت : چشم مولاى من . حديث صريح است در اينكه زمان و وقت را سعد و نحسى نيست . در وسائل كتاب حجّ ابواب آداب السفر باب هشتم نقل شده : راوى گويد : بعضى از اهل بغداد بابى الحسن ثانى عليه السّلام نوشت و از مسافرت در آخرين چهار - شنبه ماه سؤال كرد امام عليه السّلام در جواب نوشت : هر كه در آخرين چهار شنبه ماه به قصد مخالفت با اهل فال بد خارج شود از هر آفت محفوظ بوده و از هر بلا معاف شده و خدا حاجتش را قضا خواهد فرمود . حديث شريف نحس بودن چهار - شنبه را نفى مىكند . در باب چهارم در ضمن حديثى امام صادق عليه السّلام روز دوشنبه را شوم فرموده كه « فقدنا فيه نبيّنا و ارتفع الوحى عنّا » شوم بودن در اثر رحلت آنحضرت و برداشته شدن وحى است . نه اينكه ذات روز شوم باشد رجوع شود بوسائل ابواب آداب سفر . . . با تدبّر در روايات قطع نظر از سند آنها خواهيم ديد نحوست و بركت آنها بملاحظه واقعياتى است كه در آنها رخ داده است . نحل : زنبور عسل . * ( وَأَوْحى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً وَمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُونَ . ثُمَّ كُلِي مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًا يَخْرُجُ مِنْ بُطُونِها شَرابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُه فِيه شِفاءٌ لِلنَّاسِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ) * نحل : 68 و 69 . پروردگارت بزنبور عسل وحى كرد كه در كوهها و درختان و كندوها كه مردم ميسازند لانه كن ، و از همه ميوه ها بخور و به آسانى براههاى خدايت وارد شو ، از شكم آن شربتى برنگهاى مختلف خارج مىشود كه در آن مردمان را شفاست و در عمل زنبور عسل عبرتى است بر اهل تفكَّر كه در اسرار عالم تفكر كنند .